Η στιβαρότητα ενός ορίου, ενός τοίχου και το πέρασμα από τον έναν χώρο στον άλλον μέσω μίας θύρας, αναιρείται. Το όριο γίνεται ταυτόχρονα και το πέρασμα. Ο χρόνος, ο βιωμένος χρόνος είναι αυτός που επιλέγει ο κάτοικος να λειτουργήσει και να δώσει νόημα στο χώρο. Οι διακριτές χωρικές ποιότητες καταρρίπτονται. Οι ενδιάμεσες στάσεις του πετάσματος δίνουν τέτοια πολυπλοκότητα που θα αποτελέσει το πεδίο ανάπτυξης των σχέσεων των δύο χώρων μέσω των κατοίκων.

Η μη αναμενόμενη θέση του «ντουζ» στην είσοδο του διαμερίσματος, καταστρατηγήθηκε με την χρήση του ημιδιαφανούς υαλότουβλου, της χρωματιστής πόρτας αλλά και της καμπύλης γεωμετρίας που χαράχθηκε. Η δημιουργία του ορίου εντείνει και καθοδηγεί την κίνηση του σώματος στους υπόλοιπους χώρους με την διάχυση του φωτός, από και προς αυτούς.

Η συνέργεια της υλικότητας με τη γεωμετρία δημιουργούν ένα πεδίο που δεν στοχεύει στις δυνατότητες και στην ευελιξία χρήσης του χώρου, αλλά στις ποιότητες ανάπτυξης σχέσεων των κατοίκων. Το φυσικό ξύλο, το αμμώδες έδαφος, η ώχρα και το γυαλί δεν είναι επιλογές για μία αισθητική προσέγγιση αλλά για μία αισθητηριακή αντίληψη του χώρου που «κινείται» μέσα από τα υλικά.

«Πιστεύω ότι κάθε ιδέα «κουβαλάει» και τα υλικά της.» ² Ν. Κτενάς

1. L. Wittgenstein, «Παρατηρήσεις πάνω στα χρώματα», μτφ. Π. Χριστοδουλίδη, Αθήνα: Γ.Α. Πνευματικού, 1987, σ.41.
2. Νίκος Κτενάς, «Τοπογραφίες Διαβίωσης _ πιστεύω, ερευνώ, θεωρώ»: Διάλεξη «Έξι διαλέξεις για την κατοίκηση», Αθήνα: Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ, 2014, σ.245.

The post Χώρος Καλοκαιρινής Διαμονής στην Βάρκιζα first appeared on Aphe Architecture Studio.

Δεδομένα. Ο γραφειακός εξοπλισμός και το πρόγραμμα. Στο έναν άξονα του χώρου τοποθετήθηκαν οι ομάδες εργασίας, ενώ στον άλλον άξονα τοποθετήθηκαν τα ατομικά γραφεία, το διευθυντικό γραφείο αλλά και ο χώρος συσκέψεων. Παράλληλα με τις θέσεις εργασίας τοποθετήθηκε ένα τραπέζι συγκέντρωσης και φαγητού που διαχωρίζεται από τις ομάδες εργασίες μέσω ενός συστήματος μεταλλικών ραφιών. Ο κάθετος «κήπος» δημιουργεί αυτό το όριο που επιτρέπει στο φως αλλά και στα βλέμματα να διαπερνούν τους χώρους. Η «μετακίνηση» από την συγκεκριμένη θέση εργασίας σε έναν χώρο πιο ελεύθερο επιχειρεί την σωματική αλλά και πνευματική «μετακίνηση» από το συγκεκριμένο στο ελεύθερο, από το ιδιωτικό χώρο στο δημόσιο.

Η επιλογή της μεταλλικής σχάρας οροφής, που δέχεται το σύστημα φωτισμού του χώρου, αποτελεί ένα παράλληλο τρόπο ανάγνωσης της διάταξής του, ενώ αποτελεί μέρος της υλικότητας του χώρου.

The post Γραφειακός Χώρος στην Αθήνα first appeared on Aphe Architecture Studio.

«…Η αρχιτεκτονική είναι έρευνα της ανθρώπινης ύπαρξης»¹ L. Kahn

Η είσοδος τέμνει νοητά τον χώρο σε δύο ζώνες. Στη μία ζώνη συναντάμε το χώρο του λουτρού και της κουζίνας σε συνέχεια με το γραφείο σχεδιασμένα σε μία ενιαία κατασκευή. Στον άξονα της εισόδου αλλά και στον πυρήνα του χώρου, τοποθετείται το στοιχείο της νησίδας, τόπος συνάντησης, που αποτελεί το χώρο παρασκευής και κατανάλωσης της τροφής. Εστία. Στην δεύτερη ζώνη υπάρχει ο χώρος του καθιστικού και του υπνοδωματίου. Χαράχτηκε μια καμπύλη με τρόπο που η κίνηση στο χώρο να γίνεται ως χορευτική. Η κίνηση γεννάει το χώρο και ο χώρος γεννιέται από την κίνηση. Η επιλογή του υλικού, επιτρέπει στο φως να διεισδύει στο υπνοδωμάτιο και ταυτόχρονα να ανατρέπει το σκληρό όριο ενός τοίχου που διαχωρίζει. Το υαλότουβλο. Η ύπαρξη ή μη του ανθρώπου στο χώρο υπαινίσσεται. Παράλληλα ο κάτοικος μέσω ενός μεταλλικού πετάσματος που τοποθετείται στο όριο του τοίχου με την κατασκευή των υαλότουβλων έχει την δυνατότητα ελέγχου της εισόδου ή μη του φυσικού φωτισμού και αερισμού του χώρου. Επιτρέπουμε στους κατοίκους να εκτίθενται υπό όρους.

«… η ομορφιά δεν βρίσκεται μες στο ίδιο το πράγμα, αλλά γεννιέται απ΄ το φως και το σκοτάδι, μες στις αποχρώσεις της σκιάς των πραγμάτων στη σχέση τους και το ένα με το άλλο.»² J. Tanizaki

Η αφαίρεση του υλικού της επικάλυψής από την οροφή ανέδειξε το υλικό κατασκευής της. Το μπετό. Παράλληλα, ο φωτισμός του χώρου γίνεται με ένα εμφανές σύστημα φωτισμού σε κάναβο που εφαρμόστηκε με μεταλλικούς σωλήνες και φωτιστικά σημειακής εστίασης. Μεταλλικά στοιχεία εξοπλισμού, όπως έπιπλα, στηρίξεις επίπλων αλλά και αναρτήσεις για τον ρουχισμό. Για την πόρτα που οδηγεί από το καθημερινό στο δωμάτιο επιλέχθηκε το μπλε χρώμα. Δεν αποτελεί μία πόρτα μετάβασης αλλά ένα στοιχείο της ίδιας της επιφάνειας. Υλικά και επεξεργασίες που ο συνδυασμός τους αλλά και σε συνάρτηση με το φυσικό και τεχνητό φως επιχειρούν την δημιουργία μιας αφήγησης.

«…Η αφήγηση προχωράει μέσα από το υλικό καθώς το αναγνωρίζουμε στο αρχιτεκτονικό έργο»³ Σ. Αντωνακάκη

• Νίκος Κτενάς, «Τοπογραφίες Διαβίωσης _ πιστεύω, ερευνώ, θεωρώ»: Διάλεξη «Έξι διαλέξεις για την κατοίκηση», Αθήνα: Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ, 2014, σ.243.
• Junichiro Tanizaki, «Το εγκώμιο της σκιάς» ελλ. Μτφρ. Παναγιώτης Ευαγγελίδης, Αθήνα: Άγρα, 2011, σ.100
• Σουζάνα Αντωνακάκη, «Το έργο του Κυριάκου Κρόκου στο σταυροδρόμι των καιρών. Υλικότητα αντί εξαϋλωσης»: Διάλεξη «Αρχιτεκτονική Ποιητική. Κείμενα 1959-2019», Αθήνα: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2023, σ.453.

The post Στούντιο στον Κορυδαλλό first appeared on Aphe Architecture Studio.

Η κατοικία αντιμετωπίστηκε συνθετικά ως ένας ενιαίος όγκος που τοποθετήθηκε στο βορειοδυτικό άξονα σε επαφή με τα πλευρικά όρια του οικοπέδου, ενώ στον νοτιοανατολικό άξονα σε επαφή με την πρασιά του οικοπέδου, ορίζοντας τρεις χωρικές ποιότητες. Ο χώρος της πρασιάς μελετήθηκε ως ένα μεταβατικό πέρασμα από το δημόσιο χώρο του δρόμου στην ιδιωτική σφαίρα της κατοικίας. Είσοδος, πέρασμα, κατοικία. Η ζώνη της διημέρευσης στο επίπεδο του ισογείου, εντείνεται με την διαμόρφωση και την θέση της αυλής καθώς βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο και σε συνέχεια. Με το στοιχείο των κινητών υαλοπετασμάτων ενοποιείται το μέσα με το έξω. Μία στρατηγική που συνεχώς επαναπροσδιορίζεται το χωρικό πλαίσιο της κατοίκησης. Η αυλή ένας χώρος ανοιχτός που η θέση της και η έκτασή της την καθιστά ως τον υπαίθριο χώρο δράσης των κατοίκων. Οι δύο αυτές προσεγγίσεις των χώρων, της πρασιάς και της αυλής, καθόρισαν την θέση των προγραμμάτων της κατοικίας. Έτσι η κουζίνα και η κάθετη κίνηση στα επίπεδα, τοποθετήθηκαν στην πλευρά της πρασιάς, ενώ η τραπεζαρία, το καθιστικό και το αναγνωστήριο σε επαφή με την υπαίθρια τραπεζαρία, το υπαίθριο καθιστικό και την κολυμβητική δεξαμενή.

Η σύνθεση των όψεων σχεδιάστηκε λαμβάνοντας υπόψιν μας τις θέσεις των προγραμμάτων. Έτσι η όψη στην πρασιά, αποτελεί ένα σκληρό όριο με επιλεγμένα ανοίγματα – σχισμές που δίνουν την δυνατότητα της οπτικής επαφής από το εσωτερικό της κατοικίας προς τον δρόμο. Από το μέσα στο έξω. Ένα ελεγχόμενο κοίταγμα. Σε αντίθεση, στην όψη προς την αυλή, τα όρια θέασης και κίνησης «χάνονται». Οι ποιότητες των μεταβάσεων από τον εσωτερικό χώρο στον εξωτερικό και αντίστροφα γίνονται έντονες, έτσι που η δημόσια με την ιδιωτική διάσταση της κατοικίας επαναπροσδιορίζεται συνεχώς.

«Το όριο – το πέρας – δεν βρίσκεται εκεί που κάτι τελειώνει αλλά εκεί που κάτι αρχίζει να υπάρχει» M. Heidegger

The post Κατοικία στο Χαλάνδρι first appeared on Aphe Architecture Studio.

Το έπιπλο του κινούμενου τραπεζιού, μία συνήθης κατασκευή, προσδίδει την πολυπλοκότητα στην κατοίκηση με τις πολλαπλές θέσεις λειτουργίας του, δημιουργώντας δεσμεύσεις που επηρεάζουν το χώρο και τελικά την κίνηση σε αυτόν.

Η διατήρηση των δαπέδων, μωσαϊκό και ξύλινο παρκέ, η προσθήκη μωσαϊκών τμημάτων αλλά και η τοποθέτηση μαρμάρινων στοιχείων επιχειρεί να αναδείξει την αρχική υλικότητα του δαπέδου, μέσα από την τεχνική του κολλάζ των υλικών, των μοτίβων και των χρωμάτων. Ταυτόχρονα οι επιλογές της χρωματικής παλέτας στις ξύλινες επιφάνειες, οι διαστάσεις και το χρώμα των πλακιδίων του λουτρού καθώς και ο εξοπλισμός των χώρων επιχειρούν να επαναδιατυπώσουν την υλικότητά πέρα από την κατασκευαστική επάρκεια, έχοντας ως στόχο την ποιητική διάσταση του χώρου.

Να ξαναδώσουμε αξία σε πράγματα ξεχασμένα, στοιχεία που ανασύρουν μνήμες, ενσωματώνοντάς τα στο χώρο.

The post Διαμέρισμα στο Μαρούσι first appeared on Aphe Architecture Studio.

Η κουζίνα, γωνιακής διάταξης, συμπληρώνεται με το έπιπλο της νησίδας, καθορίζοντας παράλληλα τα προγραμματικά της όρια. Ταυτόχρονα δίνεται η δυνατότητα της θέασης από τον χώρο αυτόν στον υπόλοιπο και αντίστροφα.

Με την καθαίρεση του τοίχου μεταξύ κουζίνας και καθημερινού, εμφανίστηκε πλήρως το δοκάρι, ενώ ταυτόχρονα με την αποκάλυψη της υλικότητάς του συλλαμβάνεται και η φέρουσα λειτουργία του. Η αδρότητα της δοκού έρχεται σε αντίθεση με την σχεδιαστική «καθαρότητα» του υπόλοιπου χώρου του διαμερίσματος, ενδυναμώνοντας την υπόστασή του στο χώρο.

Η τοποθέτηση του δρύινου πατώματος σε όλους τους χώρους του διαμερίσματος, πλην του λουτρού, επιχειρεί την ενοποίηση των επιμέρους χώρων σε ένα άλλο επίπεδο ανάγνωσής του. Η διάταξη των στοιχείων του πατώματος [ψαροκόκκαλο], δημιουργεί την αίσθηση του κινούμενου εδάφους. Της ελεύθερης κίνησης στο χώρο.

The post Διαμέρισμα στην Καλλιθέα ΙΙ first appeared on Aphe Architecture Studio.

Κατά τη μελέτη, καθορίστηκαν οι προγραμματικοί χώροι με σκοπό να εξυπηρετήσουν τις βασικές λειτουργικές καθώς και τις εξατομικευμένες ανάγκες ενός σύγχρονου ιατρείου.

Η υποδοχή και αναμονή τοποθετούνται κεντρικά του χώρου, ενώ εκατέρωθέν τους κατανέμονται οι υπόλοιποι χώροι σε δύο ζώνες λειτουργιών. Στο νότιο προσανατολισμό, τοποθετείται το γραφείο του ιατρού με τον χώρο εξέτασής του, ενώ το κύριο εξεταστήριο επικοινωνεί απ’ ευθείας τόσο με το γραφείο του ιατρού όσο και με το χώρο της αναμονής. Στο βόρειο προσανατολισμό αναπτύσσονται οι υποστηρικτικοί χώροι. Το γραφείο της γραμματείας και ένα δευτερεύον γραφείο σε σειρά. Εν συνεχεία τοποθετείται ο χώρος της κουζίνας, το λουτρό του προσωπικού και το w.c. των ασθενών με πρόσβαση από τον χώρο αναμονής.

Οι δύο ζώνες λειτουργιών επικοινωνούν μέσω ενός εσωτερικού διαδρόμου δίνοντας τη δυνατότητα μιας παράλληλης επικοινωνίας του προσωπικού  πέρα από τον βασικό άξονα κίνησης, αυτόν του χώρου της αναμονής. Ο διάδρομος ορίζεται από τον εξωτερικό τοίχο του κτιρίου και από ένα ημιδιάφανο όριο επιτρέποντας στο φως, φυσικό και τεχνητό, να διαχέεται αμφίδρομα στους δύο χώρους.

Ο χώρος συνολικά, αντιμετωπίστηκε ως ένα υπόβαθρο ανάπτυξης εναλλακτικών διαδρομών και πολλαπλών στάσεων. Υποδοχή, Αναμονή, Εξέταση, Κίνηση, Στάση, Αποφυγή, Απομόνωση, Συνάντηση. Οι χωρικές ποιότητες που δημιουργούνται είναι αποτέλεσμα της πολυπλοκότητας που ορίζει ο χειρισμός των ορίων της κάτοψης αλλά και της υλικότητας του χώρου. Με αυτό τον τρόπο το ιατρείο γίνεται θύλακας ετερόκλιτων και παράλληλων δραστηριοτήτων.

The post Ιατρείο στο Μαρούσι first appeared on Aphe Architecture Studio.

Η σχεδιαστική επίλυσή του, ενσωματώνει τον σύγχρονο αστικό τρόπο ζωής συμπυκνώνοντας όλα αυτά τα προγράμματα που τον διαμορφώνουν. Ο σχεδιασμός αυτού του ελάχιστου χώρου με την αλληλοδιείσδυση των προγραμμάτων της εργασίας, της εφήμερης κατοίκησης και της ψυχαγωγίας μας οδήγησαν σε μια επίλυση δίνοντας έμφαση τόσο στο συνθετικό επίπεδο όσο και στο χειρισμό των επιμέρους λεπτομερειών.

Ο εσωτερικός χώρος (25 τμ), συμπληρώνεται με τον εξωτερικό χώρο (65 τμ), έναν χώρο που προσεγγίστηκε σαν προέκταση του εσωτερικού. Έτσι οι χώροι αυτοί, ως ενεργοί χωρικοί υποδοχείς προγραμμάτων αποκτούν σχέση  με την πόλη, η οποία δεν είναι εποπτική αλλά προγραμματική.

The post Δώμα στα Άνω Πετράλωνα first appeared on Aphe Architecture Studio.

Το ξύλινο έπιπλο γίνεται δομικό στοιχείο καθώς μέσω αυτού δημιουργείται ένας νέος χώρος αποθήκης στο διαμέρισμα, ενώ ταυτόχρονα το ίδιο γίνεται αποθηκευτικός χώρος που απευθύνεται και στους δύο χώρους εκατέρωθεν.

Παράλληλα, η ενοποίηση της κουζίνας με τον χώρο της τραπεζαρίας και του καθιστικού, προτείνει ένα νέο τρόπο λειτουργίας του χώρου. Το μεταλλικό έπιπλο, σύνθεση με ράφια στο όριο του πάγκου της κουζίνας, δημιουργεί ένα οπτικό φίλτρο έτσι που οι δραστηριότητες στους δύο χώρους να υπαινίσσονται από τον έναν χώρο στον άλλο.

Η χρήση υλικών όπως της πατητής τσιμεντοκονίας στο λουτρό και των πλακιδίων γκρι χρώματος σε όλο το διαμέρισμα, των δρύινων στοιχείων σε έπιπλα και στα πατωμάτων των υπνοδωματίων καθώς και των μαύρων μεταλλικών στοιχείων σε έπιπλα, αξεσουάρ και φωτισμό, συνθέτουν την υλική και χρωματική παλέτα του χώρου. Με την διατήρηση της κλασικής ξύλινης μασίφ ροτόντας, με τον έντονο σκαλιστό διάκοσμο, επιχειρείται η σύζευξη του παλιού με του νέου, του παρελθόντος με το παρόν.

The post Διαμέρισμα στην Καλλιθέα Ι first appeared on Aphe Architecture Studio.

Η οργάνωση του χώρου και η κατανομή του υλικού σε προθήκες αποτέλεσε το τελικό στάδιο μίας μεθοδικής εργασίας που σκοπό είχε την συλλογή του υλικού με την βοήθεια των αρχιτεκτόνων, την αποδελτίωσή του με κριτήρια που θέσαμε εμείς οι ίδιοι και τελικώς την οργάνωσή του στο γραφείο του εργαστηρίου 66. Οι περιορισμοί του χώρου έκθεσης στο Μουσείο Μπενάκη αλλά και του πλήθους των προθηκών, μας οδήγησε στην κατηγοριοποίηση του υλικού προς έκθεση. Βιβλιογραφικό υλικό ανά δεκαετία από το ’60 έως και του ’10, Περιοδικά, Φοιτητικές Εργασίες, Τεύχη Επισκέψεων, Συνέδρια – Ημερίδες – Ομιλίες – Εκθέσεις, επίσης τεύχη του Κέντρου Αρχιτεκτονικής Μεσογείου (ΚΑΜ) την περίοδο που ο Δημήτρης Αντωνακάκης ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής καθώς επίσης και αποκόμματα κειμένων της Σουζάνας Αντωνακάκη από την αρθρογραφία της στην εφημερίδα ΤΑ Νέα στην στήλη «Τρίτη Άποψη».

Παράλληλα στο χώρο υπήρχαν οθόνες προβολής οπτικοακουστικού και φωτογραφικού υλικού καθώς επίσης και προβολές ομιλιών των Francois Loyer, Jean Louis Cohen, Herman Hertzberger και Γιάννη Τσιώμη για την σχέση τους με τους Δημήτρη και Σουζάνα Αντωνακάκη.

Η παράθεση του βιβλιογραφικού υλικού που επελέγη να εκτεθεί, με την τεχνική της επικάλυψης, σκοπό είχε την δημιουργία ενός «colaze» αναφορών. Η ανάδειξη της εξέλιξης του εργαστηρίου 66 μέσα από την θεωρητική προσέγγιση στο λόγο τους αποτελεί ένα ιδιοσυστατικό της αρχιτεκτονικής τους, που άλλοτε λειτουργεί παράλληλα, άλλοτε προπορεύεται και άλλοτε συμπληρώνει την αρχιτεκτονική τους πράξη. Έτσι η αρχιτεκτονική για το εργαστήριο 66 συγκροτείται ως αντικείμενο γλώσσας και κατοίκησης.

The post Επιμέλεια έκθεσης του βιβλιογραφικού και οπτικοακουστικού υλικού - Atelier 66 first appeared on Aphe Architecture Studio.