Η στιβαρότητα ενός ορίου, ενός τοίχου και το πέρασμα από τον έναν χώρο στον άλλον μέσω μίας θύρας, αναιρείται. Το όριο γίνεται ταυτόχρονα και το πέρασμα. Ο χρόνος, ο βιωμένος χρόνος είναι αυτός που επιλέγει ο κάτοικος να λειτουργήσει και να δώσει νόημα στο χώρο. Οι διακριτές χωρικές ποιότητες καταρρίπτονται. Οι ενδιάμεσες στάσεις του πετάσματος δίνουν τέτοια πολυπλοκότητα που θα αποτελέσει το πεδίο ανάπτυξης των σχέσεων των δύο χώρων μέσω των κατοίκων.

Η μη αναμενόμενη θέση του «ντουζ» στην είσοδο του διαμερίσματος, καταστρατηγήθηκε με την χρήση του ημιδιαφανούς υαλότουβλου, της χρωματιστής πόρτας αλλά και της καμπύλης γεωμετρίας που χαράχθηκε. Η δημιουργία του ορίου εντείνει και καθοδηγεί την κίνηση του σώματος στους υπόλοιπους χώρους με την διάχυση του φωτός, από και προς αυτούς.

Η συνέργεια της υλικότητας με τη γεωμετρία δημιουργούν ένα πεδίο που δεν στοχεύει στις δυνατότητες και στην ευελιξία χρήσης του χώρου, αλλά στις ποιότητες ανάπτυξης σχέσεων των κατοίκων. Το φυσικό ξύλο, το αμμώδες έδαφος, η ώχρα και το γυαλί δεν είναι επιλογές για μία αισθητική προσέγγιση αλλά για μία αισθητηριακή αντίληψη του χώρου που «κινείται» μέσα από τα υλικά.

«Πιστεύω ότι κάθε ιδέα «κουβαλάει» και τα υλικά της.» ² Ν. Κτενάς

1. L. Wittgenstein, «Παρατηρήσεις πάνω στα χρώματα», μτφ. Π. Χριστοδουλίδη, Αθήνα: Γ.Α. Πνευματικού, 1987, σ.41.
2. Νίκος Κτενάς, «Τοπογραφίες Διαβίωσης _ πιστεύω, ερευνώ, θεωρώ»: Διάλεξη «Έξι διαλέξεις για την κατοίκηση», Αθήνα: Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ, 2014, σ.245.

The post Χώρος Καλοκαιρινής Διαμονής στην Βάρκιζα first appeared on Aphe Architecture Studio.

«…Η αρχιτεκτονική είναι έρευνα της ανθρώπινης ύπαρξης»¹ L. Kahn

Η είσοδος τέμνει νοητά τον χώρο σε δύο ζώνες. Στη μία ζώνη συναντάμε το χώρο του λουτρού και της κουζίνας σε συνέχεια με το γραφείο σχεδιασμένα σε μία ενιαία κατασκευή. Στον άξονα της εισόδου αλλά και στον πυρήνα του χώρου, τοποθετείται το στοιχείο της νησίδας, τόπος συνάντησης, που αποτελεί το χώρο παρασκευής και κατανάλωσης της τροφής. Εστία. Στην δεύτερη ζώνη υπάρχει ο χώρος του καθιστικού και του υπνοδωματίου. Χαράχτηκε μια καμπύλη με τρόπο που η κίνηση στο χώρο να γίνεται ως χορευτική. Η κίνηση γεννάει το χώρο και ο χώρος γεννιέται από την κίνηση. Η επιλογή του υλικού, επιτρέπει στο φως να διεισδύει στο υπνοδωμάτιο και ταυτόχρονα να ανατρέπει το σκληρό όριο ενός τοίχου που διαχωρίζει. Το υαλότουβλο. Η ύπαρξη ή μη του ανθρώπου στο χώρο υπαινίσσεται. Παράλληλα ο κάτοικος μέσω ενός μεταλλικού πετάσματος που τοποθετείται στο όριο του τοίχου με την κατασκευή των υαλότουβλων έχει την δυνατότητα ελέγχου της εισόδου ή μη του φυσικού φωτισμού και αερισμού του χώρου. Επιτρέπουμε στους κατοίκους να εκτίθενται υπό όρους.

«… η ομορφιά δεν βρίσκεται μες στο ίδιο το πράγμα, αλλά γεννιέται απ΄ το φως και το σκοτάδι, μες στις αποχρώσεις της σκιάς των πραγμάτων στη σχέση τους και το ένα με το άλλο.»² J. Tanizaki

Η αφαίρεση του υλικού της επικάλυψής από την οροφή ανέδειξε το υλικό κατασκευής της. Το μπετό. Παράλληλα, ο φωτισμός του χώρου γίνεται με ένα εμφανές σύστημα φωτισμού σε κάναβο που εφαρμόστηκε με μεταλλικούς σωλήνες και φωτιστικά σημειακής εστίασης. Μεταλλικά στοιχεία εξοπλισμού, όπως έπιπλα, στηρίξεις επίπλων αλλά και αναρτήσεις για τον ρουχισμό. Για την πόρτα που οδηγεί από το καθημερινό στο δωμάτιο επιλέχθηκε το μπλε χρώμα. Δεν αποτελεί μία πόρτα μετάβασης αλλά ένα στοιχείο της ίδιας της επιφάνειας. Υλικά και επεξεργασίες που ο συνδυασμός τους αλλά και σε συνάρτηση με το φυσικό και τεχνητό φως επιχειρούν την δημιουργία μιας αφήγησης.

«…Η αφήγηση προχωράει μέσα από το υλικό καθώς το αναγνωρίζουμε στο αρχιτεκτονικό έργο»³ Σ. Αντωνακάκη

• Νίκος Κτενάς, «Τοπογραφίες Διαβίωσης _ πιστεύω, ερευνώ, θεωρώ»: Διάλεξη «Έξι διαλέξεις για την κατοίκηση», Αθήνα: Σχολή Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ, 2014, σ.243.
• Junichiro Tanizaki, «Το εγκώμιο της σκιάς» ελλ. Μτφρ. Παναγιώτης Ευαγγελίδης, Αθήνα: Άγρα, 2011, σ.100
• Σουζάνα Αντωνακάκη, «Το έργο του Κυριάκου Κρόκου στο σταυροδρόμι των καιρών. Υλικότητα αντί εξαϋλωσης»: Διάλεξη «Αρχιτεκτονική Ποιητική. Κείμενα 1959-2019», Αθήνα: Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης, 2023, σ.453.

The post Στούντιο στον Κορυδαλλό first appeared on Aphe Architecture Studio.

Το έπιπλο του κινούμενου τραπεζιού, μία συνήθης κατασκευή, προσδίδει την πολυπλοκότητα στην κατοίκηση με τις πολλαπλές θέσεις λειτουργίας του, δημιουργώντας δεσμεύσεις που επηρεάζουν το χώρο και τελικά την κίνηση σε αυτόν.

Η διατήρηση των δαπέδων, μωσαϊκό και ξύλινο παρκέ, η προσθήκη μωσαϊκών τμημάτων αλλά και η τοποθέτηση μαρμάρινων στοιχείων επιχειρεί να αναδείξει την αρχική υλικότητα του δαπέδου, μέσα από την τεχνική του κολλάζ των υλικών, των μοτίβων και των χρωμάτων. Ταυτόχρονα οι επιλογές της χρωματικής παλέτας στις ξύλινες επιφάνειες, οι διαστάσεις και το χρώμα των πλακιδίων του λουτρού καθώς και ο εξοπλισμός των χώρων επιχειρούν να επαναδιατυπώσουν την υλικότητά πέρα από την κατασκευαστική επάρκεια, έχοντας ως στόχο την ποιητική διάσταση του χώρου.

Να ξαναδώσουμε αξία σε πράγματα ξεχασμένα, στοιχεία που ανασύρουν μνήμες, ενσωματώνοντάς τα στο χώρο.

The post Διαμέρισμα στο Μαρούσι first appeared on Aphe Architecture Studio.

Η κουζίνα, γωνιακής διάταξης, συμπληρώνεται με το έπιπλο της νησίδας, καθορίζοντας παράλληλα τα προγραμματικά της όρια. Ταυτόχρονα δίνεται η δυνατότητα της θέασης από τον χώρο αυτόν στον υπόλοιπο και αντίστροφα.

Με την καθαίρεση του τοίχου μεταξύ κουζίνας και καθημερινού, εμφανίστηκε πλήρως το δοκάρι, ενώ ταυτόχρονα με την αποκάλυψη της υλικότητάς του συλλαμβάνεται και η φέρουσα λειτουργία του. Η αδρότητα της δοκού έρχεται σε αντίθεση με την σχεδιαστική «καθαρότητα» του υπόλοιπου χώρου του διαμερίσματος, ενδυναμώνοντας την υπόστασή του στο χώρο.

Η τοποθέτηση του δρύινου πατώματος σε όλους τους χώρους του διαμερίσματος, πλην του λουτρού, επιχειρεί την ενοποίηση των επιμέρους χώρων σε ένα άλλο επίπεδο ανάγνωσής του. Η διάταξη των στοιχείων του πατώματος [ψαροκόκκαλο], δημιουργεί την αίσθηση του κινούμενου εδάφους. Της ελεύθερης κίνησης στο χώρο.

The post Διαμέρισμα στην Καλλιθέα ΙΙ first appeared on Aphe Architecture Studio.

Η σχεδιαστική επίλυσή του, ενσωματώνει τον σύγχρονο αστικό τρόπο ζωής συμπυκνώνοντας όλα αυτά τα προγράμματα που τον διαμορφώνουν. Ο σχεδιασμός αυτού του ελάχιστου χώρου με την αλληλοδιείσδυση των προγραμμάτων της εργασίας, της εφήμερης κατοίκησης και της ψυχαγωγίας μας οδήγησαν σε μια επίλυση δίνοντας έμφαση τόσο στο συνθετικό επίπεδο όσο και στο χειρισμό των επιμέρους λεπτομερειών.

Ο εσωτερικός χώρος (25 τμ), συμπληρώνεται με τον εξωτερικό χώρο (65 τμ), έναν χώρο που προσεγγίστηκε σαν προέκταση του εσωτερικού. Έτσι οι χώροι αυτοί, ως ενεργοί χωρικοί υποδοχείς προγραμμάτων αποκτούν σχέση  με την πόλη, η οποία δεν είναι εποπτική αλλά προγραμματική.

The post Δώμα στα Άνω Πετράλωνα first appeared on Aphe Architecture Studio.

Το ξύλινο έπιπλο γίνεται δομικό στοιχείο καθώς μέσω αυτού δημιουργείται ένας νέος χώρος αποθήκης στο διαμέρισμα, ενώ ταυτόχρονα το ίδιο γίνεται αποθηκευτικός χώρος που απευθύνεται και στους δύο χώρους εκατέρωθεν.

Παράλληλα, η ενοποίηση της κουζίνας με τον χώρο της τραπεζαρίας και του καθιστικού, προτείνει ένα νέο τρόπο λειτουργίας του χώρου. Το μεταλλικό έπιπλο, σύνθεση με ράφια στο όριο του πάγκου της κουζίνας, δημιουργεί ένα οπτικό φίλτρο έτσι που οι δραστηριότητες στους δύο χώρους να υπαινίσσονται από τον έναν χώρο στον άλλο.

Η χρήση υλικών όπως της πατητής τσιμεντοκονίας στο λουτρό και των πλακιδίων γκρι χρώματος σε όλο το διαμέρισμα, των δρύινων στοιχείων σε έπιπλα και στα πατωμάτων των υπνοδωματίων καθώς και των μαύρων μεταλλικών στοιχείων σε έπιπλα, αξεσουάρ και φωτισμό, συνθέτουν την υλική και χρωματική παλέτα του χώρου. Με την διατήρηση της κλασικής ξύλινης μασίφ ροτόντας, με τον έντονο σκαλιστό διάκοσμο, επιχειρείται η σύζευξη του παλιού με του νέου, του παρελθόντος με το παρόν.

The post Διαμέρισμα στην Καλλιθέα Ι first appeared on Aphe Architecture Studio.